16. Nie musisz tego rozumieć

Zanim przejdziesz do czytania obejrzyj poniższy film:

Zanim zająłem się trójbojem siłowym, z wielką pasją interesowałem się światem kulturystycznym, dlatego potrafię zrozumieć ludzi, którzy kochają ten sport. Wielu postrzega kulturystów jako wielkich, przerośniętych mężczyzn, od których lepiej trzymać się z daleka, wielu nie rozumie tego sportu, tak samo jak jak trójboju. Dla ludzi powerlifting jest bezcelowym zadawaniem sobie bólu a kulturystyka oszpecaniem ciała. W rzeczywistości jest dokładnie odwrotnie. Trójboiści posiadają ciała, które w porównaniu do przeciętnego człowieka są niezwykle silne, znacznie odporniejsze na urazy. Kulturyści z kolei dążą do pięknej symetrycznej sylwetki. Są jak jak artyści tworzący  pomnik. W tym przypadku jest to jednak trudniejsze, bo nie obrabiasz kamienia lecz ludzkie ciało.
A wysiłek który wkładasz w podnoszenie ciężarów? To szkoła życia. Stoisz przed przed sztangą której niestety nie podołałeś...mówisz sobie, że dzisiaj była za ciężka i starasz się by następnym razem pokazać że jesteś silniejszy, uczysz się pokory, cierpliwości i poznajesz, że nic nie przychodzi bez ciężkiej, wytrwałej pracy.

Wiem, że mimo tego co napisałem wielu ludzi może nie rozumieć sensu tych sportów. To normalne. Ciężko jest zrozumieć coś czego się nie doświadczyło...ale nie trzeba rozumieć wystarczy spojrzeć na tego człowieka z porażeniem mózgowym. Skoro ktoś taki potrafi znaleźć, w tym sporcie radość i łzy szczęścia, to mówi to samo za siebie. Pod spodem zamieszczam również zdjęcie pewnego staruszka, który mimo wieku nadal realizuje swoje marzenia i pokazuje innym że można.

15. Każdy musi dźwigać swój krzyż

Ostatnie zwycięstwo dało mi możliwość wystartowania na Mistrzostwach Europy Juniorów do lat 23. Start ten budził we mnie sporo wątpliwości. Wiedziałem że po drodze czeka mnie także egzamin maturalny, do tego dochodziło zmęczenie po ostatnich przygotowaniach i samych zawodach. Bałem się, że tego nie udźwignę...z drugiej strony ambicja podpowiadała mi podjęcie wyzwania; zdecydowałem się.

Tak więc zawody już za niespełna miesiąc. Podczas całych dotychczasowych przygotowań brakowało mi motywacji, podchodziłem do tego sceptycznie. Tydzień temu nabawiłem się kontuzji związanej z dolnym odcinkiem kręgosłupa. Towarzyszył temu ogromny ból, ale z pomocą fizjoterapeuty udało się go załagodzić. Wczoraj pojechałem do Kościana, tam w połowie treningu (po przysiadach) trener oznajmił mi, że jeśli kontuzja nie minie, to nie muszę jechać na Mistrzostwa Europy. Idealny moment,by wycofać się z zawodów i odetchnąć...na pewno idealny?Właśnie w tym momencie po raz pierwszy poczułem, że na prawdę chcę jechać na te zawody! Nie mówię, że już dzisiaj mnie nic nie boli, przeciwnie. Mimo wszystko zrobię co tylko się da, by w ciągu najbliższych dni wrócić do formy i odpowiednio się przygotować do startu w Danii.


Zastanawiające...przez cały ten czas przygotowań byłem sceptycznie nastawiony  i zły, że nadal muszę trenować, a nie jak inni, odpoczywać. Dopiero gdy okazało się, że mój wyjazd na mistrzostwa Europy jest zagrożony, przejrzałem na oczy i poczułem, jak bardzo chcę wystartować, jak bardzo mi na tym zależy.

Każdy musi dźwigać swój krzyż

14. Mentalność zwycięzcy

Pamiętacie, jak w jednym z tematów dokonywałem charakterystyki zwycięzcy wg mojego wyobrażenia? Padły tam wtedy pytania, o to czy prawdziwy zwycięzca opuszcza trening z byle powodu oraz, czy i w jakim stopniu troszczy się o swoje zdrowie. Chciałbym w oparciu o niedawne wydarzenia, rozwinąć ten temat dalej i skupić się tym razem na zupełnie innym, nie fizycznym aspekcie. A zatem, co jeszcze może składać się na sylwetkę mistrza? Jego mentalność.

Jeśli chcesz wygrywać musisz być gotów podjąć największe ryzyko, postawić wszystko na jedną kartę i przede wszystkim musisz potrafić opanować stres; nie dać się ponieś emocjom i być w pełni skoncentrowanym w tym najważniejszym momencie. Dlaczego o tym mówię? Dlatego, że chciałbym podzielić się z wami doświadczeniem, z ostatnich zawodów (Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 23).
Gdy przed tobą ostatnie podejście i wiesz, że od tego zależy twoja pozycja, stres jest na prawdę wielki. Nagle uświadamiasz sobie, że jeśli Ci się nie uda, jesteś przegrany, marzenie o najwyższym podium nagle wydaje się coraz mniej realne, zaczynasz wątpić, wahasz się. To jest właśnie ostatni moment na to, by wyjść z tego błędnego toku myślenia, odrzucić opcje przegranej, skupić się całkowicie i udowodnić swoją wyższość. Pamiętam, że podchodząc do ostatniego podejścia martwego ciągu, miałem świadomość, że jest to ciężar znajdujący się na granicach moich możliwości, wiedziałem że może być ciężko. Tak faktycznie było; gdy sztanga znalazła się tuż  ponad wysokością moich kolan, poczułem, że mimo wszystko chyba  tym razem będę musiał pogodzić się z porażką. Byłem jednak bardzo zdeterminowany, pomyślałem że nie mogę na to pozwolić, nie tym razem...zamknąłem ponownie usta by zatrzymać resztki uciekającego powietrza i ostatnimi siłami dopiąłem swego. Co wtedy czułem? Niesamowitą dumę, ale nie z wyniku, lecz z walki, którą podjąłem i z której wyszedłem zwycięsko, byłem szczęśliwy.

Zastanówmy się teraz, jak często zdarza nam się na co dzień mierzyć z takimi trudnościami i co wtedy robimy. Podejmujemy ryzyko, chcąc spełnić marzenie, czy wolimy wybrać łatwiejszą drogę? Drugie miejsce nie jest przecież złe...jednak niedosyt pozostaje. Dlaczego nie spróbować sięgnąć po największe szczęście? Nawet jeśli Ci się nie uda, to przynajmniej nie będziesz sobie wypominał przez długie lata, że nie skorzystałeś z okazji jaką zesłał Ci los. W najgorszym wypadku będziesz tam gdzie wybierając łatwiejszą drogę. Dlaczego więc nie spróbować?

Kończąc, chciałbym podkreślić, że nie uważam siebie za zawodnika wysokiej klasy. Mam świadomość, że moje wyniki są nadal całkiem przeciętne, jednak upór i wola walki jaką wykazałem się na wspomnianych zawodach, zbliżyła mnie do wyobrażenia "sylwetki zwycięzcy" i uważam, to za mój osobisty sukces, obok tytułu Mistrza Polski.
Pozdrawiam



Różnica pomiędzy mistrzem a przeciętnym lifterem jest jedna - sposób myślenia

13. Wsparcie

Każdy z nas musi stawać w życiu przed wieloma wyzwaniami, bardzo często tym wyzwaniom musimy podołać sami, a przynajmniej tak nam się wydaje. W rzeczywistości rzadko kiedy się zdarza, żebyśmy osiągnęli coś bez pomocy drugiej osoby. Ktoś powie, że przecież nikt za mnie nie zda egzaminu, nikt za mnie nie wygra zawodów, nie nauczy się czegoś...to prawda, nikt za mnie tego nie zrobi. Często jest jednak ktoś kto w nas wierzy, trzyma za nas kciuki, podtrzymuje na duchu, motywuje i pociesza w trudnej sytuacji. To właśnie dzięki takim osobom jesteśmy wstanie wybrnąć z wielu problemów.
Zawsze kiedy jadę na zawody, wiem że jest kilka osób które naprawdę przeżywają mój start i z całego serca życzą mi wygranej. To właśnie o nich często myślę, gdy wiem że czeka mnie trudne wyzwanie. Wiem że ktoś na mnie liczy, więc robię wszystko, żeby nie zawieźć, wiem że ktoś we mnie wierzy, więc i ja zaczynam wierzyć w siebie, nabieram pewności, wiem że nie jestem sam.
Dlaczego o tym wspomniałem? Dlatego że moje ostatnie zawody również nie należały do najłatwiejszych, jednak udało mi się je wygrać. Pamiętam o osobach, które życzyły mi powodzenia, dawały rady, czy próbowały motywować. Pamiętam i jestem bardzo wdzięczny.
Pozdrawiam

12. Relacja

Jestem już po Mistrzostwach Polski seniorów i mistrzostwach Polski juniorów do lat23. Najpierw przedstawię same fakty a potem się do nich odniosę.

MP seniorów:
osiągnięcie: wicemistrzostwo Polski
wyniki:
Przysiad-275kg
Wyciskanie-150kg
Martwy Ciąg-240kg

MP juniorów do lat 23:
osiągnięcie: mistrzostwo Polski
wyniki:
Przysiad-275kg
Wyciskanie-152,5kg
Martwy Ciąg-242,5kg

Z wyników zarówno na jednych jak i drugich zawodach nie jestem do końca zadowolony, celowałem wyżej. Wicemistrzostwo w seniorach bardzo mnie cieszy, zdaję sobie jednak sprawę, że miałem dużo szczęścia, niektórzy dobrzy zawodnicy nie pokazali się w dobrej formie, a ja to na szczęście wykorzystałem.

Co do pierwszego miejsca na MP juniorów; jestem bardzo zadowolony z tego sukcesu i uważam że w pełni sobie zasłużyłem na złoty medal. Konkurencja była bardzo silna i musiałem dawać z siebie wszystko do samego końca.
Teraz tak w skrócie. Dokładniej będę opisywał niektóre momenty w kolejnych tematach.

11. Już tylko 2 dni!

"Podnosi się adrenalina
Serce zaczyna ci walić...
Pot spływa Ci po twarzy..."

Mistrzostwa Polski Seniorów! Zaczynają się już jutro, lecz starty mojej kategorii wagowej odbędą się dopiero w niedzielę. Znam już mniej więcej moich przeciwników i wiem, że czeka mnie trudny sprawdzian... . Będę chciał dać z siebie wszystko i spróbować zawalczyć o 3 miejsce. Doskonale zdaję sobie sprawę, że będę rywalizował z najsilniejszymi zawodnikami w kraju, w tej kategorii wagowej. Zdobycie brązowego medalu i możliwość stanięcia na podium obok takich zawodników jak Jarosiewicz czy Kamiński, byłoby dla mnie wielką nagrodą i osobistym cudem. Mam nadzieję, że uda mi się wykorzystać maksimum swojego potencjału, że będę mógł powiedzieć: zrobiłem wszystko co było w mojej mocy.
Trzymajcie kciuki!
Pozdrawiam

Informacja

Przepraszam, że nie zamieszczam nowych tematów, ale zawody coraz bliżej, więc nie mam za bardzo ochoty do pisania postów. Jak już będzie po zawodach, to na pewno pojawi się coś nowego. Pozdrawiam