Tak więc zawody już za niespełna miesiąc. Podczas całych dotychczasowych przygotowań brakowało mi motywacji, podchodziłem do tego sceptycznie. Tydzień temu nabawiłem się kontuzji związanej z dolnym odcinkiem kręgosłupa. Towarzyszył temu ogromny ból, ale z pomocą fizjoterapeuty udało się go załagodzić. Wczoraj pojechałem do Kościana, tam w połowie treningu (po przysiadach) trener oznajmił mi, że jeśli kontuzja nie minie, to nie muszę jechać na Mistrzostwa Europy. Idealny moment,by wycofać się z zawodów i odetchnąć...na pewno idealny?Właśnie w tym momencie po raz pierwszy poczułem, że na prawdę chcę jechać na te zawody! Nie mówię, że już dzisiaj mnie nic nie boli, przeciwnie. Mimo wszystko zrobię co tylko się da, by w ciągu najbliższych dni wrócić do formy i odpowiednio się przygotować do startu w Danii.
Zastanawiające...przez cały ten czas przygotowań byłem sceptycznie nastawiony i zły, że nadal muszę trenować, a nie jak inni, odpoczywać. Dopiero gdy okazało się, że mój wyjazd na mistrzostwa Europy jest zagrożony, przejrzałem na oczy i poczułem, jak bardzo chcę wystartować, jak bardzo mi na tym zależy.
 |
| Każdy musi dźwigać swój krzyż |
