wtorek, 27 grudnia 2011

7. Czym dla mnie jest cud?

„Pewien mężczyzna bardzo chciał wygrać w totolotka, modlił się o to do Boga codziennie przez rok, dwa, trzy lata… w końcu Bóg się zezłościł i odezwał się do niego: dobrze, wygrasz w tego totolotka, ale zlituj się i w końcu zagraj w to” Kawał może kiepski, ale chodzi mi raczej o przesłanie.
Ostatnio zacząłem się zastanawiać czym w ogóle jest cud. Gdy wpisałem to hasło w Wikipedii, znalazłem objaśnienie:
Cud – zjawisko paranormalne lub zdarzenie z różnych przyczyn nieposiadające wiarygodnego, naukowego wytłumaczenia, w kontekście religijnym przypisywane interwencji istot nadprzyrodzonych lub nadprzyrodzonej mocy.
Z drugiej strony natknąłem się też na pojęcie 7 cudów świata, czyli rzeczy do stworzenia których potrzebna była interwencja człowieka. Czym więc jest cud? Moim zdaniem jest to wydarzenie wspaniałe i piękne w swej istocie, do którego jednak niezbędne są: chęci, wiara i… swego rodzaju umiejętność spostrzegania. Cudem mogą być, np. narodziny dziecka, przeżycie groźnego wypadku, a nawet to, że dzisiaj rano się obudziliśmy i możemy teraz spokojnie przeczytać ten post, lub też robić cokolwiek innego. Do cudów zaliczam także prywatne sukcesy. W moim przypadku może to być Mistrzostwo Polski zdobyte w maju tego roku. To co dałem od siebie, to sumienne przygotowanie w postaci treningu. Były też jednak inne aspekty składające się na sukces. Dedykowałem te zawody mojemu zmarłemu dziadkowi. A więc wierzyłem i nadal wierzę, że on o tym wie. Ponadto modliłem się też w myślach do Boga o pomoc. Dawało mi to pewne wsparcie psychiczne i pozwalało wytrzymać presję. Wspierali mnie także moi znajomi oraz trener, wierzyli we mnie przyjaciele i rodzina. Efekt? Pierwsze miejsce na podium i wrażenie jakby się było najszczęśliwszym człowiekiem na Ziemi, rzekłbym cudowne przeżycie… .

niedziela, 25 grudnia 2011

6. Wesołych świąt

Święta Bożego Narodzenia, to czas który spędzamy z bliskimi nam ludźmi, łamiemy się opłatkiem, przebaczamy sobie...jest to także czas w którym zastanawiamy się nad swoim życiem; czego dokonaliśmy, co było dobre a co złe, tworzymy swego rodzaju rachunek sumienia, oceniamy swoją drogę i zastanawiamy się co przyniesie nam kolejne 365 dni. Życzę wszystkim zdrowych, spokojnych świąt i pomyślności w 2012 roku. Pozdrawiam.

PS

.


środa, 21 grudnia 2011

5. Zbyt ciężko się napracowałem, żeby teraz to wszystko stracić...

Na filmiku przedstawionym powyżej podnoszę sztangę ważącą 215kg. Jest to moje trzecie podejście. Zarówno przy pierwszym jak i przy drugim podejściu podniosłem sztangę ważącą dokładnie tyle samo, ponad to na treningach podnosiłem 230kg, a na zawodach czułem że stać mnie może na 240kg. Dlaczego więc taki wynik? Ponieważ sędziowie uznali mi 2 razy błędy techniczne (które - po obejrzeniu relacji z zawodów - stwierdziłem, że faktycznie były). Po pierwszym podejściu byłem wściekły, po drugim do tej złości dołączył strach. Niezaliczenie któregoś z bojów (ten był ostatnim bojem), powodowało dyskwalifikację z zawodów. Wyobraźcie sobie teraz jakbyście byli w mojej sytuacji - 3 miesiące przygotowań, mnóstwo wyrzeczeń w tym czasie, wiele godzin ciężkich treningów. Wszystko to mogło przepaść w ciągu jednej krótkiej chwili, cały ten wysiłek mógł pójść na marne... . Tuż przed ostatnim podejściem pomyślałem: "Zbyt ciężko się napracowałem, żeby teraz to wszystko stracić, muszę się uspokoić, zapomnieć i zrobić to jak trzeba, spróbuję trochę szerzej nogi ułożyć, może to pomoże...". Podchodzę do sztangi, przede mną trzech sędziów, a kawałek dalej na trybunach przyjaciele z klubu dopingujący mnie. "Czas leci, nie ma co zwlekać, jeszcze tylko jeden głęboki oddech" .  Zaczynamy...udało się, w pierwszej chwili byłem na siebie wściekły, w końcu mogłem mieć dużo lepszy wynik. Mogłem ale nie miałem, bardzo dobrze że udało mi się uratować te mistrzostwa i zająć drugie miejsce. Teraz trzeba jeszcze porządniej przygotować się do kolejnych zawodów i wyciągnąć wnioski z tych...

wtorek, 20 grudnia 2011

4. Podsumujmy

W miniony weekend byłem w Kościanie na spotkaniu podsumowującym rok trójbojowy. Na początku spotkania, wyświetlono prezentację zawierającą wszystkie sukcesy Kobry Jass Kościan w 2011r. Po zakończeniu prezentacji przystąpiliśmy do konsumpcji :). Atmosfera była bardzo miła i wesoła, trener jednak już zapowiedział ciężkie treningi od nowego roku.
Na zdjęciu kolejno: Michał Moryson, Roman Szymkowiak(trener), ja

Na koniec chciałbym podsumować swoje starty w bieżącym roku:

Mistrzostwa Polski Seniorów w Trójboju Siłowym, kat.-83kg: 6 miejsce
Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 23 w TS, kat.-83kg: 4 miejsce
Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 20 w TS, kat.-83kg: 1 miejsce
Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 20 w TS, kat. Open: 2 miejsce
Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 20 w TS Klasycznym, kat.-83kg: 2 miejsce
Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 23 w TS Klasycznym, kat.-83kg: 2 miejsce

niedziela, 18 grudnia 2011

3. Z jakim ciężarem się zmierzyć - zaufanie

Przed chwilą rozmawiałem z bratem na skype (jest na 5 roku w seminarium). Wysłał mi on dzisiejszą ewangelię i poprosił, żebym ją przeczytał, i powiedział co o niej myślę. Mam świadomość tego, że nie każdy wierzy w Boga, nie każdy jest Chrześcijaninem, ale myślę, że każdego może zainteresować ten artykuł ze względu na myśl w nim zawartą. Bardzo zachęcam do przeczytania tej ewangelii a następnie moich wniosków:

(Łk 1,26-38)
W szóstym miesiącu posłał Bóg anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi, imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Anioł wszedł do Niej i rzekł: Bądź pozdrowiona, pełna łaski, Pan z Tobą, <błogosławiona jesteś między niewiastami>. Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca. Na to Maryja rzekła do anioła: Jakże się to stanie, skoro nie znam męża? Anioł Jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni Cię. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, która uchodzi za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. Na to rzekła Maryja: Oto Ja służebnica Pańska, niech Mi się stanie według twego słowa! Wtedy odszedł od Niej anioł.


Po przeczytaniu tej ewangelii zwróciłem uwagę na to, jak bardzo Maryja ufała Bogu. Nie pytała się, dlaczego akurat ona została wybrana, jak ma sobie z tym poradzić i czy w ogóle sobie poradzi. Po prostu zaufała. Dlaczego akurat to mnie zainteresowało? Dlatego, że przypomniałem sobie i porównałem do tego, sytuację z ostatnich Mistrzostw Polski w Trójboju Siłowym, na których byłem. Otóż byłem przed trzecim podejściem do pierwszego boju, czyli do przysiadu ze sztangą. Jeden z zawodników podszedł do mnie i zapytał z jakim ciężarem teraz się zmierzę, odpowiedziałem: "Nie wiem, nie obchodzi mnie to, mój trener wie najlepiej jaki ciężar mi podać i taki jaki zgłosi, do takiego podejdę". Trener jest osobą której absolutnie ufam, jeśli chodzi o sport. Mój brat powiedział na to: "Tak myślałem, Bóg nie da nam ciężaru nie do uniesienia".
A ja wam po prostu powiem, że warto jest mieć kogoś w życiu, komu można absolutnie zaufać. Pozdrawiam.



sobota, 17 grudnia 2011

2. Jak to się zaczęło...

Swoją przygodę w ogóle z treningami na siłowni zacząłem w styczniu 2009r. Dostałem wtedy od taty sztangę i obciążenie. Chciałem być po prostu trochę silniejszy więc trenowałem i przeglądałem w Internecie różne strony, aby dowiedzieć się co robić, by ten trening przynosił efekty (wtedy moim celem było przybrać trochę na sile i poprawić swoją sylwetkę, nie myślałem jednak, że będzie to coś co będę robił systematycznie przez dłuższy czas). Po ok. 3 miesiącach byłem już dojść mocno wciągnięty w treningi. Cały czas szukałem nowych informacji na temat treningu, więc byłem już świadomy, że bez porządnej diety postępy nie będą tak duże jakby mogły być. Postanowiłem o tym powiedzieć mamie, chociaż byłem raczej przygotowany na niezbyt optymistyczną reakcję. Muszę przyznać, że bardzo się zdziwiłem bo mama praktycznie od razu się  zgodziła na wprowadzenie diety do mojego jadłospisu i do dzisiaj wielokrotnie przygotowuje mi posiłki (zwłaszcza śniadania do szkoły – myślę że bez jej pomocy ciężko byłoby mi się wyrobić z przygotowaniem ryżu i gotowanego mięsa do szkoły). Po 5 miesiącach ćwiczeń nawiązałem kontakt z chłopakiem, który trenował już na siłowni wtedy  od ok. 5 lat. Zacząłem trenować u niego i dopiero tam zabrałem się za ciężkie treningi, on mnie do wszystkiego wprowadził i ćwiczyłem wg jego planu. Wtedy już treningi były dla mnie czymś więcej niż tylko sposobem na zwiększenie siły, stały się one moją pasją. Z czasem osiągałem coraz lepsze wyniki. 
W sierpniu 2010r. dostałem smsa od mojego partnera treningowego. W treści tego smsa była wiadomość, że napisał on email do trenera kościańskiego klubu trójboju siłowego (Kobra Jass Kościan). W treści maila napisał swoje i moje wyniki. Okazało się, że zarówno moje wyniki, jak i mojego kolegi są na dobrym poziomie, i że mamy tam przyjechać. Tak właśnie zaczęła się moja przygoda z Trójbojem Siłowym i jeszcze bardziej „mordercze” treningi. To już nie jest dla mnie tylko pasja, to jest część mojego życia. Nie wyobrażam sobie teraz zaprzestania treningów.

Zamieszczam filmik który  obrazuje moją przygodę z TS. "Od drewnianej szopy po Mistrzostwa Polski"



piątek, 16 grudnia 2011

1. O czym będzie mój blog

Z racji tego że trenuję trójbój siłowy (powerlifting), będzie to mój temat przewodni. Będę tu opisywał moje przemyślenia, a także uczucia towarzyszące mi podczas przygotowań do poszczególnych zawodów. Chciałbym również uświadomić ludziom, że ten sport jest absolutnie dla każdego. Oczywiście nie każdy jest stworzony do walki z ogromnymi ciężarami i do ekstremalnych treningów, jednak każdy powinien dbać o swoją sprawność fizyczną, a taką możliwość daje właśnie ta dyscyplina. Mogą ją uprawiać zarówno mężczyźni , jak i kobiety,  niezależnie od tego czy ktoś jest chudy, czy gruby. Możecie być pewni, że to co będę pisał, będzie bardzo często popierane aktualnymi przykładami z mojego życia. Będę też dodawał różne fotografie, czy też filmiki. Pokażę wam co mnie motywuje i co może motywować także was, nie tylko w sporcie, ale także w sytuacjach codziennych.