14. Mentalność zwycięzcy

Pamiętacie, jak w jednym z tematów dokonywałem charakterystyki zwycięzcy wg mojego wyobrażenia? Padły tam wtedy pytania, o to czy prawdziwy zwycięzca opuszcza trening z byle powodu oraz, czy i w jakim stopniu troszczy się o swoje zdrowie. Chciałbym w oparciu o niedawne wydarzenia, rozwinąć ten temat dalej i skupić się tym razem na zupełnie innym, nie fizycznym aspekcie. A zatem, co jeszcze może składać się na sylwetkę mistrza? Jego mentalność.

Jeśli chcesz wygrywać musisz być gotów podjąć największe ryzyko, postawić wszystko na jedną kartę i przede wszystkim musisz potrafić opanować stres; nie dać się ponieś emocjom i być w pełni skoncentrowanym w tym najważniejszym momencie. Dlaczego o tym mówię? Dlatego, że chciałbym podzielić się z wami doświadczeniem, z ostatnich zawodów (Mistrzostwa Polski Juniorów do lat 23).
Gdy przed tobą ostatnie podejście i wiesz, że od tego zależy twoja pozycja, stres jest na prawdę wielki. Nagle uświadamiasz sobie, że jeśli Ci się nie uda, jesteś przegrany, marzenie o najwyższym podium nagle wydaje się coraz mniej realne, zaczynasz wątpić, wahasz się. To jest właśnie ostatni moment na to, by wyjść z tego błędnego toku myślenia, odrzucić opcje przegranej, skupić się całkowicie i udowodnić swoją wyższość. Pamiętam, że podchodząc do ostatniego podejścia martwego ciągu, miałem świadomość, że jest to ciężar znajdujący się na granicach moich możliwości, wiedziałem że może być ciężko. Tak faktycznie było; gdy sztanga znalazła się tuż  ponad wysokością moich kolan, poczułem, że mimo wszystko chyba  tym razem będę musiał pogodzić się z porażką. Byłem jednak bardzo zdeterminowany, pomyślałem że nie mogę na to pozwolić, nie tym razem...zamknąłem ponownie usta by zatrzymać resztki uciekającego powietrza i ostatnimi siłami dopiąłem swego. Co wtedy czułem? Niesamowitą dumę, ale nie z wyniku, lecz z walki, którą podjąłem i z której wyszedłem zwycięsko, byłem szczęśliwy.

Zastanówmy się teraz, jak często zdarza nam się na co dzień mierzyć z takimi trudnościami i co wtedy robimy. Podejmujemy ryzyko, chcąc spełnić marzenie, czy wolimy wybrać łatwiejszą drogę? Drugie miejsce nie jest przecież złe...jednak niedosyt pozostaje. Dlaczego nie spróbować sięgnąć po największe szczęście? Nawet jeśli Ci się nie uda, to przynajmniej nie będziesz sobie wypominał przez długie lata, że nie skorzystałeś z okazji jaką zesłał Ci los. W najgorszym wypadku będziesz tam gdzie wybierając łatwiejszą drogę. Dlaczego więc nie spróbować?

Kończąc, chciałbym podkreślić, że nie uważam siebie za zawodnika wysokiej klasy. Mam świadomość, że moje wyniki są nadal całkiem przeciętne, jednak upór i wola walki jaką wykazałem się na wspomnianych zawodach, zbliżyła mnie do wyobrażenia "sylwetki zwycięzcy" i uważam, to za mój osobisty sukces, obok tytułu Mistrza Polski.
Pozdrawiam



Różnica pomiędzy mistrzem a przeciętnym lifterem jest jedna - sposób myślenia